Blog februari (2021) door Marte

Ik wilde graag schrijven over mijn pas opgedane ervaring. Ik ben afgelopen zomer moeder geworden van een prachtig zoontje Jonas. Tijdens mijn zwangerschap heb ik weinig stil gestaan bij de tijd die zou komen. Ik dacht dat ik dat als verloskundige ongeveer wel wist. Niets was minder waar. We hebben het vaak over de zwangerschap en de bevalling. Maar de impact van een kind krijgen op de rest van je leven, kan niemand je echt op voorbereiden.

In mijn hoofd bijvoorbeeld, zou de borstvoeding, wanneer deze eenmaal op gang was na 2 weken, wel lopen. Dat was bij ons niet het geval. Ik had me voorbereid op ‘te weinig’ productie. Ik had voorgekolfd in de zwangerschap om de kans van slagen te vergroten. Maar over overproductie had ik niet nagedacht. Pas 5 maanden na mijn bevalling kreeg ik mijn overproductie onder controle. Ik kon de deur niet uit zonder kolf. Op mijn toppunt, kolfde ik 580 cc in 1 kolfsessie en heb aan 3 moeders melk gedoneerd. Ik heb wel 20 keer mijn lactatiekundige gesproken (Annemarie je bent een TOPPER!!!) om hulp te vragen en mee te denken. Nu zie ik het als een luxe, maar zo is dat niet altijd geweest..

Het volgende waar ik geen rekening mee had gehouden was dat mijn zoontje verborgen reflux had. Ik zat er met mijn neus bovenop, heb met mijn kennis vaak gezien wat het inhoudt, maar toch heb ik het pas laat ingezien. Hij huilde veel, we liepen na iedere voeding een uur met hem rond te bouncen, omdat hij anders de boel bij elkaar gilde van de pijn. Het was voor ons zoeken naar een oplossing, niemand heeft het antwoord voor je klaar liggen. De osteopaat hielp een beetje en uiteindelijk johannesbroodpitmeel. Hierna werd hij een heerlijk vrolijk en altijd lachend mannetje.

Verder was het begin oktober weer tijd om te gaan werken. Mijn verlof was afgelopen en ik moest toch met frisse tegenzin Jonas naar de opvang gaan brengen. Dat vond ik zo lastig! Van te voren nooit gedacht dat ik zo zou zijn maar heb er al meerdere keren om moeten huilen ­čÖé

Ik kan nog moeilijk mijn zoontje achterlaten en heb mijn lieve man geïnstrueerd voorlopig nog geen surprise avondjes/weekendjes te regelen waar ik van huis moet en we voor hem oppas hebben geregeld.

Dan denk je er te zijn met de borstvoeding, komen de hapjes en voedingsschema’s. Wanneer laat je langer tussen de voedingen? Hoeveel geef je dan? Wanneer begin je met hapjes? Hoe vaak, hoe veel en welke tijden? Ik had zo veel vragen, waar ook meneer Google niet altijd een duidelijk antwoord op had.

De reden dat ik dit met jullie wil delen, is omdat ik als verloskundige merk dat zelfs voor mij, er zo veel nieuws op mijn pad kwam, waar ik geen weet van had. Ik werd er onzeker door en kan me nu zo goed voorstellen dat het voor kersverse ouders soms zo zoeken is. Juist nu tijdens Corona-tijd en in de digitale wereld, voelt het sneller alsof je er alleen voor staat. Mij hielp het enorm om te delen, vriendinnen te vragen en soms hardop te denken samen met Emiel.

Het krijgen van een kind is een zoektocht, die voor de ├ę├ęn vlotter verloopt dan voor de ander. Maar ik denk dat het juist goed is om dit uit te spreken en te delen, omdat we ons dan minder alleen voelen en weten dat het allemaal normaal is en er bij hoort. En papa’s en mama’s.. kijk nou wat een prachtig kind…. het is het allemaal waard!!!

 

Translate ┬╗

Pin It on Pinterest