Blog November (2020) door Jantine

Thuis of poliklinisch bevallen, is altijd een keuze waar zwangere dames en hun partner goed over nadenken. Voor de ene is de keuze meteen duidelijk en de ander weegt alle voor-en nadelen af voordat de beslissing gemaakt wordt. Zeker in deze tijden met Covid-19.

Voor sommige mensen is er vanuit de zorgverleners een advies om in het ziekenhuis te bevallen met een medische reden. Maar andersom kan natuurlijk ook. Dat de voorkeur een ziekenhuisbevalling was maar er door de snelheid van de bevalling geen tijd meer was om naar het ziekenhuis te gaan.

Zo kwam ik, een aantal jaren geleden, bij een koppel aan die in verwachting waren van hun eerste kindje. Ze belde mij met al een aantal uren regelmatige weeën, ik kwam thuis langs en constateerde dat er 3 cm ontsluiting was. De aanstaande ouders waren beide heel relaxt en we spraken af dat ze nog even thuis zouden afwachten tot het goed door zou zetten en dat ik een aantal uren later terug zou komen voor de volgende controle. Het plan was om dan richting het ziekenhuis te gaan voor de rest van de bevalling.

Toen ik een uurtje weer thuis op de bank zat belde de aanstaande vader wat paniekerig op, de vliezen waren net gebroken en zijn vrouw zat op de wc en had heel veel pijn en kon hier niet meer vanaf komen. Uiteraard sprong ik gelijk in mijn auto en reed naar hen toe. Bij aankomst zag ik duidelijk dat de moeder flinke persdrang had. En het bleek dat ze volledige ontsluiting had en kon ik de haren van de baby ook al zien. We moesten dus thuis blijven! Tot shock van beide ouders, die dit niet aan hadden zien komen! Vlug heb ik met behulp van de papa alles klaargezet voor een thuisbevalling (want daar hadden ze natuurlijk niet op gerekend). En na een half uurtje persen kwam er een blakend gezonde jongen ter wereld! De kersverse papa en mama moesten echt even bijkomen van deze rollercoaster maar waren beide aan het stralen van geluk.

Zo zie je maar dat een bevalling op geen enkele manier te plannen is!

Translate »

Pin It on Pinterest